واژه های باستانی را پاس بداریم
واژه های باستانی را پاس بداریم
با مطالعه کتاب های تاریخی به آگاهی هایی از سومریان نزدیک به هفت هزار سال پیش دست می یابیم که نشانه هایی از زبان ترکی را می توان در آن شاهد بود البته سومریان وام های فراوانی به سایر زبان ها هم داده است که این خود بحثی دیگر است.
به مرور زمان واژه های سومری بر اساس کارآیی و اقلیمی دچار دگرگونی می شود که امروزه تنها اندکی از این واژه ها به ما ارث رسیده است آنهم از نوع دگرگون شده اش.
متاسفانه ریشه واژه های بجا مانده از دوران باستان در منطقه ما ـ ویلکیج تاکنون مورد توجه واژه شناسان و محققان قرار نگرفته است که اگر تحقیقاتی در این حوزه انجام پذیرد مطمئنا نتیجه کار همگان را از غنای فرهنگی و تمدن این دیار فراموش شده حیران خواهد کرد.
همانطور که در کشور ارگان هایی مشغول واژه سازی و تقویت زبان رسمی اند ما هم بایستی تحقیقاتی را در منطقه شروع کنیم و اگر این هم مقدور نباشد حداقل در راستای تقویت فرهنگ بومی، از واژه های باستانی که هویت ما را معنا می بخشد پاسداری نماییم .
کارشناسان معتقدند که ریشه بسیاری از بحران های شهری را بایستی در ضعف فرهنگ بومی آن منطقه جستجو کرد.پس روستاهایی که قابلیت شهر شدن را در خود می بینند اگر قدم اول را با تکیه بر داشته های بومی و حفظ اصالت بردارند مسلما در آینده با بحران های فرهنگی روبه رو نخواهند شد.
